Životopis

Mirjana Vukmirović

Osnovnu školu i nižu gimnaziju Mirjana Vukmirović završila je u rodnom mestu, sremskom selu Martinci, višu gimnaziju u Sremskoj Mitrovici, a Filološki fakultet, u prvoj generaciji Opšte (svetske) književnosti sa teorijom, u Beogradu. Na postdiplomskim studijama, u Beogradu i na Sorboni, proučavala je problem slobode u književnom delu Žan-Pola Sartra.

Mirjana Vukmirović piše eseje i kritike. Dve knjige: O carskim potajnim ušima i Izbor po srodnosti čekaju kod izdavača. Prevela je sa francuskog jezika šezdesetak knjiga različitih žanrova: stihove Apolinera, Sandrara, Sen-Pol-Rua, Valerija Larboa, Edmona Žabesa, Alena Boskea, Filipa Žakotea i drugih, dela P.-Luja Kurijea, Pijažea, Lefevra, Pjera Korneja, Balzaka, Sartra, Simone de Bovoar, Margerite Jursenar, Simone Vej, Sandrarovu prozu, R. Gijoa, Ž. Kesela. L. Pergoa, P. Daninosa, Marsela Panjola, Sent-Egziperija, Rolana Godea i drugih, a sa ruskog nekoliko stotina stihova Marine Cvetajeve. Za prevod celokupne poezije Bleza Sandrara – Iz celog sveta u srce sveta, SKZ, dobila je nagradu „Miloš Đurić“, za najbolji prevod objavljen u Srbiji 1990. godine, „Sergej Slastikov“ – za Sandrarove Male crnačke priče za decu belaca, najbolji prevod knjige za decu 1992, 1995. BIGZ-ovu nagradu za prevode Sandrarovih Istinitih priča i Ukorenjivanja Simone Vej i 2003. Nagradu za životno delo koju dodeljuje Udruženje književnih prevodilaca Srbije za celokupan prevodilački rad.

Zastupljena je u nekoliko antologija. Pesme su joj prevedene na više jezika. I sama je načinila izbor naših pesnikinja, čije su pesme, zajedno sa bugarskim i makedonskim, objavljene 2003. na bugarskom jeziku pod naslovom Pridavam forma na kopneža, kao i izbore iz poezije belgijske pesnikinje Lilijane Vuters (Ugarak, Pasoš za svet) i francuskog barda Iva Bonfoa (Od vetra i od dima, Nedovršivo). Pripremila je antologiju francuske poezije XX veka – U znaku Tanatosa i Erosa.